KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2014/27581 E., 2015/1088 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Ocak 2015
- Tebliğname No
- 3 - 2013/37882
- Mahkemesi
- Ankara 9. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 25/12/2012
- Numarası
- 2012/1051 (E) ve 2012/1188 (K
Karar Metni
295 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü; Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) Mahkemece verilen hükmün gerekçesinde, suç tarihinden sonra 5560 sayılı Kanun ile 5237 sayılı TCK' nin 87/3. maddesinde yapılan değişiklikle ilgili lehe olan kanunun belirlenmesine ilişkin karşılaştırmada. 5560 sayılı Kanunun 4. maddesi ile TCK'nin 87/3. maddesinde yapılan değişiklikten önce sanığın TCK'nin 87/3, maddesi gereğince kırığın yaşam fonksiyonlarına etkisi nazara alınarak sanığın takdiren ve teşdiden 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılması,
TCK'nin 62 maddesi uyarınca hükmedilen cezadan 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın sonuç olarak 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılması gerekeceği, 5560 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten sonraki uygulama sonucunda ise, sanık hakkında TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/3, 62. maddeleri uyarınca sonuç olarak 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılması gerekeceği, buna göre 5560 sayılı Yasa değişikliğinden önceki TCK'nin 87/3. maddesi hükümlerinin sanık lehine olduğu belirtildiği halde, mahkemenin kısa kararda ise 5560 sayılı Yasa ile yapılan değişiklik sonrası hükümlerini uygulayarak TCK'nin 86/1,
86/3-e ve 62. maddeleri uyarınca netice olarak sanığın 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedilerek, kısa karar ile gerekçe arasında çelişki oluşturulması,
Kabule göre de; 2) Meydana gelen yaralamada sanığın kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı anlaşıldığı halde, sanık hakkında TCK'nin 86/1, 86/3-e maddeleri uyarınca hükmedilen cezanın kemik kırığı nedeniyle TCK'nin 87/3. maddesi uyarınca artırılmayarak, yazılı şekilde hüküm kurulması,
Esas No : 2014/27581 Karar No : 2015/1088 Tebliğname No : 3 - 2013/37882
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2014/27581, K. 2015/1088, 15 Ocak 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama