KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2014/2802 E., 2014/11683 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Mart 2014
- Tebliğname No
- 3 - 2012/232594
- Mahkemesi
- Espiye Sulh Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 28/05/2012
- Numarası
- 2005/140 (E) ve 2012/367 (K
Karar Metni
282 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü; Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;
Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen orman yüksek mühendisi bilirkişinin raporundan dava konusu yerin memleket ve amenajman haritaları ile diğer özellikleri itibariyle orman sayılan yerlerden olduğunun.
3402 sayılı kadastro çalışmalarına esas olmak üzere orman tahdit komisyonunca orman sınırlarının tespiti ve tahdidinin yapılıp kadastro çalışmalarının kesinleştiğinin belirtilerek 21/09/1988 tarihli 2 no.lu ve 22/09/1988 tarihli 3 no.lu tutanaklar ile açıklanan ve İmantepe devlet ormanı olarak tespit edilen ormanlık alanlar içinde kaldığının, alanın devlet ormanı olarak Hazine adına tescilinin Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 04/04/2011 tarihli kararı ile onandığının; fen bilirkişi raporundan da yerin Haziran 1957 tarih 4 no.lu tapu kaydı kapsamı içinde ve 421 ada 4 no.lu orman parseli içinde kaldığının anlaşılmasına;
sanığın dava konusu yerin atalarından kaldığını savunmasına göre öncelikle denetim açısından kadastro mahkemesinin 1991/32 Esas sayılı dosyasında davalı olan 421 ada 4 no.lu parsele ilişkin kadastro tespit tutanakları ve eklerinin, kesinleşme şerhli kadastro mahkemesi kararının, bilirkişi raporlarının, orman mühendisi bilirkişinin raporunda bahse konu 21/09/1988 ve 22/09/1988 tarihli tutanakların dosyaya celbedilip dava konusu parselin kadastroca kimin adına tespit edildiğinin belirlenmesi;
sanığın savunması karşısında dava konusu yeri kapsadığı tespit edilen Haziran 1957 tarih 4 no.lu tapu kaydının tüm tedavülleri ile birlikte celbedilip suç tarihi itibariyle geçerliliğini koruyup korumadığının tespit edilmesinden sonra bir hüküm tesisi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2014/2802, K. 2014/11683, 20 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama