Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2014/28074 K.2015/4716

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık A.. Ö.. hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin sanığın temyiz itirazının incelenmesinde

Sanık hakkında tayin olunan cezanın karar tarihindeki miktar ve türü itibariyle hükmün, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizi mümkün olmadığından, sanık A.. Ö..'in temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2) Sanık V.. E.. hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından kurulan beraat hükümlerine ilişkin katılanın temyiz itirazının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan A.. Ö..'in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

3) Sanık A.. Ö.. hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Katılan V.. E..'ye ait koyunların sanık A.. Ö..'in tarlasına girmesi nedeniyle meydana gelen olayda sanık hakkında TCK'nin 29 maddesi gereğince haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının hüküm yerinde tartışılmaması,

b) CMK'nin 231. maddesindeki "hükmün açıklanmasının geri bırakılması"na ilişkin düzenlemenin ve TCK 51. maddesindeki ''erteleme'' düzenlemesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilerek,

denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılmasının gerektiği, dosya içeriğine göre sabıkasız olan sanığın duruşma tutanaklarına yansıyan herhangi bir olumsuz hareketi bulunmaması karşısında ve yargılama sürecindeki pişmanlığı gerekçe gösterilerek hakkında TCK'nin 62. madde uygulamasına karar verildiği halde kastının yoğunluğu ve hakaret ve yaralama suçlarını bir arada işlemiş olması nedeniyle yeniden suç işlemeyeceği hususunda mahkemede olumlu kanaat oluşmadığından bahisle yetersiz gerekçe ile sanık hakkında CMK'nin 231 ve TCK'nin 51. maddelerin uygulanmasına yer olmadığı kararı verilmesi,

c) Sanığın, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nin 53/1.maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, TCK'nin 53/1-c maddesinde belirtilen velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri kendi altsoyu üzerinde koşullu salıverilme tarihine kadar, kendi altsoyu dışındakiler bakımından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanamayacağına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,