Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2014/29232 K.2015/5760

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan-sanık A.. B.. müdafinin temyiz talebinin sanık Ahmet hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik olduğu anlaşılmakla bu kapsamda yapılan temyiz incelemesinde;

Şuhut Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 28.08.2009 tarih 2010/9143 numaralı iddianame ile sanık Ahmet' in müşteki Hasan'a yönelik hakaret suçundan da cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmış olmasına karşın mahkemece yapılan yargılama sonucunda bu iddia ile ilgili hüküm verilmediği, bu hususta zamanaşımı süresince karar verilmesinin mümkün olduğu anlaşılmakla;

1) Sanık Ummuhan hakkında hakaret ve basit yaralama suçlarından, sanık Ahmet hakkında basit yaralamaya teşebbüs ve basit tehdit suçlarından ve sanık Hasan hakkında hakaret suçundan kurulan hükümlere yönelen sanık müdafinin ve sanıkların temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;

Hükmolunan adli para cezası 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanununun 26. maddesiyle 5230 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olduğundan sanık müdafinin ve sanıkların temyiz itirazlarının 5320 sayılı Kanun’un 8/1. ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

2) Kasten yaralama eylemi nedeni ile hakkında kurulan hükme yönelen sanık Hasan'ın temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;

Sanığın diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Sanık Hasan'a isnat edilen suçun 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 3-e, 87/2-b-son maddeleri kapsamında bulunması ve hapis cezasının alt sınırı nazara alındığında zorunlu müdafi gerektirmesine karşın sanık müdafinin son 6 oturuma katılmaması karşısında 5271 sayılı CMK'nin 150/3 ve 151/1 maddelerince kendisine müdafi tayin edilmeden yargılamaya devamla hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

b) 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesindeki hak yoksunluğunun TCK'nin 53/3.maddesi uyarınca sanığın kendi alt soyu dışındaki kişiler bakımından infaz tarihine kadar geçerli olacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA,

3) Katılan Ümmühan'a yönelik tehdit suçundan sanık Ahmet hakkında kurulan hükme yönelen sanık Ahmet müdafinin temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;

Sanık müdafinin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Sanık Ahmet'in aşamalarda suçu inkar etmesi, taraflar arasında husumet bulunması, katılan Ummuhan'ın gelini olan tanık S.. Y..'nın 03/08/2009 günlü kolluk ifadesinde sanığın tehdit ettiğine dair bir anlatımda bulunmadığı halde Cumhuriyet savcılığınca alınan beyanında ve duruşmada sanığın katılanı tehdit ettiğini beyan etmesi, ayrıca tanık S.. B..'ın ise aşamalarda alınan beyanlarında tarafların birbirlerine hakaret ve tehdit ettiklerini duymadığını açıkça belirtmesi karşısında sanığın atılı suçu işlediğine dair delilerin ne olduğu karar yerinde gösterilmeden yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

b) Sanık Ahmet hakkında 5237 sayılı TCK'nin 106/1-1.cümle, 62/1 maddeleri uyarınca belirlenen 5 ay hapis cezasının TCK'nin 50/3 maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi sırasında 150 gün adli para cezası yerine 300 gün adli para cezasına ve buna bağlı olarak sonuç cezanı 3.000,00 TL yerine 6.000,00 TL olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,