KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2014/30264 E., 2015/5744 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Şubat 2015
- Tebliğname No
- 3 - 2013/60241
- Mahkemesi
- Silivri 2. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 31/12/2012
- Numarası
- 2010/196 (E) ve 2012/730 (K
Karar Metni
312 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanık Beşir hakkında katılan L.. E..'e yönelik yaralama suçundan açılmış bir kamu davasının olmaması ve yapılan yargılama sonucunda sanık Beşir hakkında Levent'e yönelik yaralamadan verilmiş bir kararın bulunmaması karşısında tebliğnamenin 1 numaralı görüşüne iştirak edilmemiştir.
Müştekiler Abdullah ve Adem'e yönelik yaralama eylemi nedeni ile hakkında kurulan hükümlere yönelen sanık Beşir'in temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;
5237 sayılı TCK'nin 6/1-f maddesince silahtan sayılan kırık cam parçası ile vurmak suretiyle müştekileri yüzlerinde sabit iz kalacak şekilde yaralayan sanık hakkında hükmedilecek hapis cezalarının alt sınırının TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c ve 87/1-son maddelerince 5 yıldan az olamayacağı gözetilmeyerek yazılı şekilde eksik ceza tayini temyiz edenin sıfatı itibariyle aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılamamıştır.
Sanığın diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesindeki hak yoksunluğunun TCK'nin 53/3.maddesi uyarınca sanığın kendi alt soyu dışındaki kişiler bakımından infaz tarihine kadar geçerli olacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince, sanık hakkındaki 5-a numaralı hükümde bulunan TCK' nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragraf ile 5-b numaralı hükümde bulunan TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafın
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2014/30264, K. 2015/5744, 16 Şubat 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama