Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2014/30775 K.2015/9121

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık Cihan'ın Evrim ve Hafize'ye karşı eylemleri nedeniyle kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Sanığın tekerrüre esas sabıkası nedeniyle TCK'nin 58/3. maddesi gereğince TCK'nin 86/2. maddesinde belirtilen seçimlik cezalardan hapis cezası seçildikten sonra bu cezanın TCK'nin 50/2. maddesine aykırı olarak adli para cezasına çevrilerek, sonuç ceza adli para cezası olduğundan tekerrür hükümlerinin uygulanamaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan sanıklar müdafiinin temyiz itirazının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2) Sanık Cihan'ın Cengiz'e karşı eylemi nedeniyle kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Yapılan diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

a) Cengiz'e ait 20.07.2012 tarihli Trabzon Adli Tıp Şube Müdürlüğünden alınan raporda şahsın yargılamaya konu olay öncesi ve sanrasında birden fazla travmatik olaya maruz kaldığının belirtilmesi karşısında sabit izin 09.06.2010 tarihindeki olaydan dolayı olup olmadığının tespiti açısından Adli Tıp Kurumundan heyet raporu alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

b) İlk haksız hareketin kimden geldiği tespit edilemediğine göre sanık hakkında TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, isteme uygun olarak BOZULMASINA,

3) Sanık Cengiz'in Cihan'a karşı eylemi nedeniyle kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Yapılan diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

Olayda ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiğinin tespit edilememesi karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas 367 sayılı Kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu ceza dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde şüpheli kalan bu halin sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasını gerektirdiği halde bu hususun karar yerinde tartışılmaması,