KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2014/31588 E., 2015/8709 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Mart 2015
- Tebliğname No
- 3 - 2013/98992
- Mahkemesi
- Ordu 1. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 15/01/2013
- Numarası
- 2011/481 (E) ve 2013/6 (K
Karar Metni
281 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık Sezer hakkında katılanlar Kemal ve Enver'e yönelik kasten yaralama eylemlerinden dolayı kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelen sanığın temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;
5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi gereğince "Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir." hükmü gereğince kararın temyiz kabiliyeti olmadığından ve ancak itiraz yolu açık bulunduğundan itiraz mercince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,
2) Sanık Sezer hakkında katılan Samet'e yönelik kasten yaralama eyleminden dolayı kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen sanığın temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;
Sanığın diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığın arkadaşı olan V.. G.. isimli kişinin yeğeni ile katılanlar arasında konser alanında omuz atma meselesinden kaynaklı husumetin bulunması, V.. G..'in sanığa bir olayım var gidip görüşelim dediği ve sanık ile arkadaşı Vatan'ın katılanlarla görüşmeye gitmeleri, akabinde ertesi gün yine katılanlarla sanığın karşılaşması üzerine olayın meydana gelmesi, sanığın suçta kullandığı bıçağı olay günü üzerinde taşıması,
Ordu Adli Tıp Kurumunca tanzim olunan 13.10.2011 tarihli adli raporda belirtildiği üzere katılan Samet'in bıçakla hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanması ve katılanın hayati önem arz eden kalp bölgesinden yaralanması karşısında sanığın eyleminin öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmayacağına dair delillerin takdir ve muhakemesinin bütün halinde Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm tesisi,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2014/31588, K. 2015/8709, 9 Mart 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama