Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2014/33092 K.2014/34547

Yaralama suçundan sanık S.. K..’nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2 (3 defa), 86/3-e, 35 maddeleri uyarınca iki kez 4 ay hapis, 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul 55. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/10/2011 tarihli ve 2010/314 Esas 2011/640 sayılı Kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 14.08.2014 tarih ve 2014/15957 – 54189 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 05.09.2014 tarih ve 2014/301630 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre; sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 53/1-c maddesindeki hakları kullanmaktan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki aynı hakları koşullu salıverilme tarihine kadar kullanmaktan yoksun bırakılması gerekirken anılan Kanun’un 53/1-c maddesindeki hakları koşullu salıverilmeye kadar kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmesinde; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden.

İstanbul 55. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/10/2011 tarihli ve 2010/314 Esas 2011/640 sayılı Kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, hüküm fıkrasının TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerinin, “5237 sayılı TCK'nin 53/1-a, b, c, d, e bentlerinde yazılı hakları kullanmaktan mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, TCK'nin 53/1-c maddesinde yazılı velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan TCK'nin 53/3. maddesi hükmü gereğince şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına” şeklinde değiştirilmesine,