Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2014/33171 K.2015/12127

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Oluşa, dosya içeriğine, mağdur beyanına, sanık savunmasına göre sanığın anne babası tarafından kendisine kaban ve birkaç eşya getirildiği, sanığın koğuşa gelmesi üzerine koğuş mümessili olan mağdurun kabanı istediği ancak sanığın kabanı mağdura vermek istemediği, mağdur ile aralarında çıkan tartışma üzerine sanığın kabanı vermek zorunda kaldığı, sanık ve mağdur ile aynı koğuşta yer alan E.. A.. ve Ş.. P..'e ait tanık beyanlarının olayı doğrular nitelikte olduğu, mağdur tarafından gerçekleştirilen bu fiilin sanıkta şiddetli elem ve üzüntüye sebebiyet verdiği hususunun anlaşılması karşısında TCK'nin 29. maddesi gereğince sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması

2) 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 324/4. maddesi ek cümlesinin "Devlete ait yargılama giderlerinin 21/07/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilir.” hükmüne rağmen, terkin tutarı olan 20 TL'nin altındaki yargılama giderinin sanığa yükletilmesine karar verilmesi,