KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2014/34343 E., 2015/8703 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Mart 2015
- Tebliğname No
- 3 - 2013/135955
- Mahkemesi
- Gaziantep 13. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 22/02/2013
- Numarası
- 2012/1128 (E) ve 2013/200 (K
Karar Metni
282 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanık müdafinin ve sanığın diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) Müşteki hakkında Adli Tıp Kurumu Gaziantep Şube Müdürlüğünce tanzim olunan 26/04/2012 tarih ve 2012/1029 sayılı raporda meydana gelen yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olduğu belirtilmesi rağmen müşteki hakkında Gaziantep Şahinbey Araştırma ve Uygulama Hastanesi Baştabipliğince düzenlenen 11/06/2012 tarihli raporda yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceğinin belirtilmesi suretiyle raporlar arasında açık çelişki bulunması karşısında müştekiye ait tüm tıbbi tedavi evrakları Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Kuruluna gönderilerek yaralanmanın B.T.M. ile giderilip giderilemeyeceği tespit edildikten sonra sanığın hukuki durumun tayin ve tespiti gerektiği gözetilmeyerek eksik inceleme ve araştırma ile yazılı hüküm tesisi,
2) Sanığın kollukta alınan beyanında müştekiyi aralarında bulunan geçmişe dayalı husumet sebebi ile bıçakladığını belirtmesi ve mahkemece yapılan yargılama sonucunda sanığın tespit edilemeyen bir sebepten dolayı müştekiyi yaraladığının kabulü karşısında ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının tespit edilip edilemeyeceği araştırılarak sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesince haksız tahrikin uygulanıp uygulanamayacağının karar yerinde tartışılması gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde sanık hakkında haksız tahrikin uygulanmamasına karar verilmesi,
3) 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesindeki hak yoksunluğunun TCK'nin 53/3. maddesi uyarınca sanığın kendi alt soyu dışındaki kişiler bakımından infaz tarihine kadar geçerli olacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2014/34343, K. 2015/8703, 9 Mart 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama