Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2014/34805 K.2015/12281

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Eylemin suç oluşturmaması nedeniyle derhal beraat kararı verilmesi dışında delillerin takdir ve tayininin gerektiği durumlarda, sanığın sorgusu yapılıp savunması alınmadan beraat kararı verilemeyeceği gözetilmeden, 5271 sayılı CMK'nin 191. ve 193/2. maddelerine aykırı davranılması,

2) Olayın hemen ardından kolluk görevlilerince tutulan tutanakta ve soruşturma aşamasında alınan beyanında, mağdurun, sanığın kendisine kızması nedeniyle boğazına sarıldığını ve kendisini darp ettiğini beyan etmesi, bu beyanı teyit eder nitelikteki adli rapor ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit olduğu ve mağdurun kovuşturma aşamasında Mahkemece alınan beyanlarının oğlu olan sanığı cezadan kurtarmaya yönelik olduğu gözetilmeden, sanığın mahkumiyeti yerinde yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

3) Mağdurun beyanları ve dosyada mevcut Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 05.02.2013 tarihli sağlık kurulu raporuna göre; sanığa psikotik bozukluk tanısı konulduğu ve TCK'nin 32. maddesi kapsamında değerlendirilebileceği yönünde kanaat belirtildiği halde, sanığın suç tarihi itibariyle ve halen TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığının Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden ya da Tıp Fakültelerinin tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından alınacak sağlık kurulu raporu ile tespiti gerektiğinin gözetilmemesi,