KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2014/34825 E., 2015/12277 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Nisan 2015
- Tebliğname No
- 3 - 2014/95330
- Mahkemesi
- İstanbul(Kapatılan) 14. Sulh Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 16/01/2014
- Numarası
- 2013/507 (E) ve 2014/24 (K
Karar Metni
338 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü; Sanığın adli sicil kaydına konu hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlar yönünden, denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle kararı veren Mahkemelere ihbarda bulunulmaması, mahallinde giderilebilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.
Sanık hakkında tekerrüre esas alınan İstanbul 50. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 09.06.2011 tarih 2009/905 Esas - 2011/456 Karar sayılı ilamının dosyada bulunmaması nedeniyle Uyap sistemi üzerinden kesinleşme şerhleri ile birlikte temin edilerek yapılan incelemesinde; basit yaralama suçundan TCK'nin 86/2, 86/3-e, 29. maddeleri gereğince verilen 6 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilerek sanığın 1.800 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve söz konusu cezanın ertelenerek sanığın 2 yıl süre ile denetime tabi tutulmasına karar verildiği,
kararın temyiz edilmeden 14.12.2011 tarihinde kesinleştiği, karar tarihi itibariyle verilen adli para cezasının kesin nitelikte olmadığı ve tekerrüre esas olacağı anlaşılmakla, eksik inceleme ile sanık hakkında TCK'nin 58. maddesinin uygulandığına ilişkin tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazların reddine, ancak; Sanığın adli sicil kaydında yer alan, Ardahan Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10.12.2007 tarih 2004/265 Esas - 2007/461 Karar sayılı ilamının, tekerrüre esas alınan ilamdan daha ağır ceza içerdiği gözetilmeden, daha az cezayı içeren ilamın tekerrüre esas alınması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2014/34825, K. 2015/12277, 7 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama