Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2014/35037 K.2015/12095

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık E.. K..'ın, temyiz isteminin reddine dair 11.06.2014 tarihli ek karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında tayin olunan cezaların, karar tarihindeki miktar ve türü itibariyle hükümlerin, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizinin mümkün olmadığı, bu nedenle temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararda usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından sanığın bu karara yönelik itirazının 1412 sayılı CMUK'un 315/2. maddesi gereğince reddine ve redde ilişkin ek kararın istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık E.. K.. hakkında mağdur A.. Y..'e karşı geceleyin konut dokunulmazlığını ihlal suçundan, sanık A.. Y.. hakkında mağdur Ü.. T..'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık A.. Y..'in tekerrüre esas mahkumiyeti olduğu halde, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.