Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2014/35537 K.2015/9734

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü; Her ne kadar, iddianamenin sevk maddelerinde gösterilmemesi nedeniyle, sanığa CMK'nin 226. maddesi gereğince ek savunma hakkı verilmeden TCK'nin 86/3-a maddesi gereğince cezasında artırım yapılmış ise de; sanıkla müştekinin resmi nikahlı evli oldukları ve iddianamenin anlatım kısmında da sanığın eşine karşı yaralama eyleminde bulunduğunun belirtilmesi karşısında bu husus bozma nedeni yapılmamıştır. Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetinin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesinde belirtilen hakları kendi altsoyu üzerinde koşullu salıverilme tarihine kadar, kendi altsoyu dışındakiler bakımından ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanamayacağı gözetilmeden, ayrım yapılmaksızın tüm kişiler yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hak yoksunluğu uygulanmasına ilişkin fıkranın hükümden çıkartılarak yerine “5237 sayılı TCK’nin 53/1-a, b, c, d, e bentlerinde yazılı hakları kullanmaktan mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, TCK'nin 53/1-c maddesinde yazılı velayet,