Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2014/37960 K.2015/13856

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

1) Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22/10/2002 tarihli E.2002/4-238, K.2002/367 sayılı Kararında da belirtildiği üzere, ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiğinin araştırılması, tespit edilememesi durumunda sanık hakkında TCK'nin 29. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) TCK'nin 52. maddesinin 2. fıkrasına göre, “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsî hâlleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, dosya kapsamına göre, 25/02/2013 tarihli tutanağa göre evli ve 2 çocuk babası olup, memur olarak aylık 2.200 TL. maaş karşılığı çalışan, başkaca bir geliri olmayıp, kiralık bir evde aylık 200 TL. karşılığı ikamet eden, üzerine kayıtlı menkul veya gayrimenkulü bulunmadığı halde 44.000 TL. kredi borcu bulunan sanığa hükmedilen kısa süreli hapis cezasının, sanığın ekonomik ve şahsi haline uygun olacak şekilde adli para cezasına çevrilmesi gerekirken günlüğü 40 TL.'den olacak şekilde takdir edilerek sanık hakkında fazla ceza tayini,