Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2014/38677 K.2015/13140

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık Salih hakkında yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Hükmolunan adli para cezasının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun REDDİNE,

2) Sanık Salih hakkında nitelikli konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun ONANMASINA ,

3) Sanık Salih hakkında yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a)Sanığın eylemi nedeniyle katılanda yüzde sabit iz ve kemik kırığı sonuçlarının birlikte gerçekleşmesi nedeniyle, birden fazla nitelikli halin 5237 sayılı TCK'nin 61. maddesi uyarınca temel ceza tayininde dikkate alınması gerektiği gözetilerek, daha ağır netice olan yüzde sabit ize neden olan yaralanmadan dolayı, 5237 sayılı TCK’nin 86/1-3-e, 87/1-c-son maddelerinin tatbiki ile ceza tayini gerekirken, 5237 sayılı TCK'nin 87/1-d-son maddesinin tatbikinden sonra katılanın vücudunda oluşan kırık nedeniyle ayrıca 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesi gereğince arttırım yapılması,

b)5237 sayılı TCK’nin 53/3. maddesine göre TCK’nin 53/1-c maddesinde yer alan velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun sadece kendi alt soyu üzerinde şartla tahliye tarihine kadar uygulanabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde tüm kişiler için velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerinin şartla tahliye tarihine kadar uygulanabileceğine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi gereğince,

hükümde 5237 sayılı TCK’nin 87/3. maddesindeki artırıma ilişkin paragrafın hükümden çıkartılması ve TCK’nin 62. maddesi uyarınca yapılan indirim neticesindeki sonuç cezanın da 4 yıl 2 ay hapis cezası olarak belirlenmesi ile yine hüküm fıkrasında yer alan hak yoksunlukları ile ilgili kısmın karar metinlerinden çıkarılarak yerine “Sanığın 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesinin a, b, c, d, e bentlerinde belirtilen hak ve yetkileri kullanmaktan mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki TCK'nin 53/1-c maddesinde belirtilen velayet hakkından,