Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2014/38934 K.2015/13194

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

1) Sanığın eşi olan mağdur S.. H..'ya yönelik 27.05.2012 tarihinde gerçekleşen kasten yaralama eylemi sonucunda, Aksaray Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 19.09.2012 tarihli rapora göre, mağdurda meydana gelen üst dudak sağ kommisure yakın yaklaşık 0,1 cm lik skarın, çehrede sabit eser niteliğinde olduğu bildirilmiş ise de, adli tıp uygulamalarına göre olayın üzerinden altı aylık süre geçmeden düzenlendiği için bu raporun hükme esas alınacak yeterlilikle olmadığı, mağdurun Adli Tıp Kurumuna sevk edilerek, yaralanmasının yüzde sabit iz niteliğinde olup olmadığı yönünde aldırılacak raporun sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Sanık ile mağdur eşinin karşılıklı olarak birbirlerini yaraladıkları olayda, dosya kapsamına göre ilk haksız hareketin hangi taraftan kaynaklandığının kesin olarak tespit edilememesi karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238-367 sayılı kararı ve Ceza Dairelerinin duraksamasız uygulamaları da dikkate alınarak, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Sanığa TCK'nin 86/1 maddesi uygulanarak verilen 1 yıl hapis cezasının TCK'nin 86/3-a maddesi uyarınca yarı oranında artırılarak 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesinden sonra TCK'nin 87/1-c maddesi gereğince 1 kat artırılması ile 2 yıl 12 ay hapis cezasına çıkartılması, ardından TCK'nin 87/1-son fıkrası uygulanarak 5 yıl hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken, doğrudan 5 yıl hapis cezasına hükmedilmesi,

4) Sanığın, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmesine rağmen, TCK'nin 53/1 maddesinde belirtilen diğer hakları kullanmak yoksun bırakılmasına karar verilmemesi ve bu haklardan yoksun bırakılma süresinin hükümde gösterilmemesi,