Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2014/3900 K.2014/4916

Kasten yaralama suçundan sanık S.. Ç..’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-e, 29/1, 62/1. maddeleri uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun’un 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Iğdır 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/07/2013 tarihli ve 2012/123 esas, 2013/981 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 25.12.2013 tarih ve 2013/19521–78683 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 09.01.2014 tarih ve 2014/4911 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre,

1) Mahkemenin gerekçesinde de kabul edildiği üzere, sanığın kasten yaralama eylemini silahtan sayılabilecek her hangi bir suç aleti kullanmaksızın gerçekleştirdiği halde, cezasından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/3-e maddesine göre artırım yapılmak suretiyle fazla ceza tayin olunmasında,

2) 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca, tekerrüre esas alınan kararın kesinleştiği 09/09/2006 tarihi itibarıyla yürürlüğünü sürdüren 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305/1-1. bend ile 305/son maddelerine göre iki bin liraya kadar olan para cezalarının kesin olması ve tekerrüre esas alınamayacak olmaları karşısında, sanığın sabıkasına esas önceki para cezasının da 776,00 Türk Lirası olduğu nazara alındığında, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesinde; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü: