Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2014/3932 K.2014/6849

Dairemizin 19/12/2013 tarih, 2013/27940 esas, 2013/47477 karar sayılı red kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 27/01/2014 tarih ve 2012/140984 temyiz sayılı itiraznamesi ile “Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22/12/2013 gün ve 1322-421 sayılı ilamında belirtildiği şekilde hükmün sadece vekalet ücretine hasren katılan tarafından temyiz edilmesi halinde temyiz edilebilirlik sınırı olarak HUMK'un 427. maddesindeki düzenlemenin belirli olamayacağı asıl hükmün tabi olduğu temyiz edilebilirlik ölçüsünün esas alınacağının kabul edildiği belirtilerek hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASI talebiyle dairemize gönderilmesi üzerine yapılan incelemede ;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Yerinde görülen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının KABULÜNE,

2) Dairemizin 19/12/2013 tarih, 2013/27940 esas, 2013/47477 karar sayılı red kararının KALDIRILMASINA,

3) a) Sanığın temyiz istemi bakımından yapılan incelemede;

Sanığın 16/02/2012 gününde tebliğ edilen hükme karşı CMUK'un 310.maddesinde öngörülen süre geçtikten sonra 08/03/2012 tarihli dilekçe ile yaptığı temyiz isteğinin reddine ilişkin ek mahkeme kararı usul ve yasaya uygun olduğundan ONANMASINA,

b) Katılan vekili tarafından yapılan temyiz isteminin incelenmesinde ise;

Katılan idare lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmemesi ;