Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2014/40033 K.2014/43100

Kasten yaralama, sahte nüfus cüzdanı kullanmak ve ruhsatsız tabanca taşımak suçundan sanık S.. K..'ın 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 456/2. 457/1. 350/1-son ve 6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun’un 13/1.

Maddeleri uyarınca 2 yıl 8 ay hapis, 1 yıl hapis, 1 yıl hapis ve 142.365.000 Türk lirası ağır para cezası ile cezalandırılmasına dair Silivri Asliye Ceza Mahkemesinin 04/12/2003 tarihli ve 2001/358 esas, 2003/731 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun lehe hükümlerinin uygulanması talebinin reddine ilişkin Silivri Asliye Ceza Mahkemesince verilen 16/03/2010 tarihli ve 2001/358 esas, 2003/731 sayılı ek kararın Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 04/05/2011 tarihli ve 2011/5394 esas.

2011/590(8 karar sayılı ilamı ile bozulması üzerine, 765 sayılı Kanun’un 102/4 ve 104/2. maddeleri gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine dair, Silivri 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/07/2011 tarihli ve 2011/373 esas, 2011/411 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 03.11.2014 tarih ve 2014/19128 – 65144 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 14.11.2014 tarih ve 2014/368073 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuncun 9/4. maddesinde yer alan, “Kesin hükümle sonuçlanmış olan davalarda, sonradan yürürlüğe giren bir kanunla ilgili olarak lehe hükmün belirlenmesi ve uygulanması amacıyla yapılan yargılama bakımından dava zamanaşımına ilişkin hükümler uygulanmaz.’’ şeklindeki düzenleme karşısında, ilk kararın kesinleşmesinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu uyarınca, lehe kanun değerlendirilmesi yapılarak bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden,

yazılı şekilde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi uyarınca kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesinde; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.