Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2014/40200 K.2015/14999

Mahalli Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü; Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1) Mağdur hakkında Bolvadin Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 30.01.2014 tarihli raporda, ''kişinin kaşındaki kesi ve atılan dikiş kalıcı iz bırakabilir'' şeklindeki belirlemeye rağmen, yaralanmanın yüzde sabit ize neden olup olmadığına dair rapor alınmadan ve rapor sonucuna göre görevli Mahkemenin Asliye Ceza Mahkemesi olabileceği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Dosyada mevcut, sanık hakkında Afyon Özel .. Hastanesinde görevli Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Uzmanı olan tek hekim tarafından düzenlenen rapora göre, sanığın depresif bozukluk isimli akıl hastalığının olduğu ancak.

TCK'nin 32. maddesi kapsamında cezai ehliyetinin tam olduğuna ilişkin raporun hükme esas alınmak için yeterli olmadığı, sanığın suç tarihi itibariyle ve halen TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığı ve akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin bulunup bulunmadığının,

Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden ya da Tıp Fakültelerinin tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından alınacak sağlık kurulu raporu ile tespitinin gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

3) Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının, TCK'nin 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilmesi sırasında, taksit aralıklarının gösterilmemesi,

4) Mağdur U.. K..'nın sanıktan şikayetçi olmaması nedeniyle katılan sıfatını almadığı gözetilmeden, mağdurun kendisini vekille temsil ettirdiğinden bahisle sanık aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi,

5) Eşe karşı kasten yaralama suçunun suç tarihinin 30.01.2014 olarak gerekçeli karar başlığında gösterilmemesi,