Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2014/42192 K.2015/9175

Görevli memura mukavemet ve taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan sanık M..

Ü..'ün, 5237 Türk Ceza Kanununun 89/1-2-b, 265/1, 31/3 (iki kez) ve 62. (iki kez) maddeleri gereğince 3 ay 10 gün ve 2 ay 15 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına ve 3 yıl denetim süresi belirlenmesine dair Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/10/2007 tarihli ve 2005/165 Esas, 2007/826 sayılı Kararını müteakip, sanığın denetim süresinde işlediği başka bir suçtan mahkumiyetine karar verildiğinden bahisle hükmün açıklanarak sanığın 5237 Türk Ceza Kanununun 89/1-2-b, 265/1,

31/3 (iki kez) ve 62. (iki kez) maddeleri gereğince 1 ay 25 gün ve 2 ay 15 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/11/2013 tarihli ve 2013/614 Esas, 2013/999 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 16.05.2014 tarih ve 2014/9795 – 33896 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 10.06.2014 tarih ve 2014/202303 sayılı tebliğnamesi ile 5. Ceza Dairesine gönderildikten sonra, görevsizlikle Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre; 1) 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun “daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olmak koşuluyla, fiili işlediği sırada on sekiz yaşını doldurmamış olanların mahkum edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir” şeklindeki 50/3. madde düzenlemesi karşısında, üzerine atılı suçu işlediği sırada on sekiz yaşından küçük olan ve daha önce işlediği başka bir suçtan hapis cezasına ilişkin mahkumiyeti bulunmayan sanığın kısa süreli hapis cezalarının 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 50/1. maddesindeki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde,

2) 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. fıkrasında yer alan “Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar.

Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkumiyet hükmü kurabilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, sanık hakkında 5237 Türk Ceza Kanununun 89/1-2-b, 265/1, 31/3 (iki kez) ve 62. (iki kez) maddeleri gereğince 3 ay 10 gün ve 2 ay 15 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına ilişkin hükümlerin açıklanması gerekirken,

indirim oranında değişiklik yapılarak yazılı şekilde hüküm kurulmasında; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.