KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2014/576 E., 2014/21220 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Mayıs 2014
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Hüküm
- Mahkumiyet ve beraat
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Katılan sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesinde sadece sanık ...'ın mahkumiyetine ve sanık ...'nin 4320 SK'na muhalafet suçu yönünden verilen beraat hükmüne yönelik temyizlerinin bulunduğu anlaşıldığından, sanık ...'in hakaret eyleminden ötürü verilen beraat kararı ile yaralama suçu eyleminden ötürü verilen mahkumiyet kararı temyiz incelemesine konu edilmemiştir.
1) Sanık ... (...)'in Kasten Yaralama suçu yönünden verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;
CMK'nin 231/12. maddesi gereğince “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir” hükmü gereğince kararın temyiz kabiliyeti olmadığından ve ancak itiraz yolu açık bulunduğundan, temyiz dilekçesinin bu suç yönünden itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili üst derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,
2) Sanık ... ...'ın 4320 sayılı Kanununa aykırılık suçu yönünden verilen beraat hükmünün incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;
20/03/2012 tarih ve 28239 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/03/2012 tarih ve 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'nun 23. maddesi ile 4320 sayılı Kanunun yürürlükten kaldırıldığı anlaşılmakla; önceki ve sonraki kanunların bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle saptanması ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek ve ayrıntılı şekilde kararda gösterilerek hüküm kurulması ve tedbir kararlarına aykırılık halinde görevli mahkemenin Aile Mahkemesi olduğu bu nedenle görevli mahkemenin yeniden düzenlendiği anlaşıldığından görevsizlik kararı verilmesi gerektiğinden,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2014/576, K. 2014/21220, 28 Mayıs 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama