Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2014/5898 K.2014/10720

Dairemizin 31/05/2012 tarih, 2012/10235 Esas, 2012/22586 sayılı kararına, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan itirazın Dairemizce 13/12/2012 tarih 2012/28782 Esas, 2012/43415 sayılı kararı ile reddedilmesi üzerine, dosya Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmiş olup, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18/10/2013 tarih ve 2013/3-58 Esas, 2013/413 sayılı kararı ile ''Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan itirazın kabulü ile 31/05/2012 günlü kararın kaldırılarak, dosyanın esastan incelenmek üzere Yargıtay 3.Ceza Dairesine gönderilmesine'' karar verilmekle;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyanın esastan yeniden yapılan incelemesinde;

Sanık M.. Ç.. hakkında Dinar Sulh Ceza Mahkemesi tarafından 30/10/2001 tarih, 2001/343 Esas, 2001/428 Karar sayılı ilamı ile 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 110/c maddesi uyarınca verilen 1 yıl hapis ve 949.104.000 TL Ağır Para Cezasının 647 sayılı Kanunun 6. maddesi uyarınca Ertelendiği, kararın temyizi üzerine Yargıtay 3.Ceza Dairesi tarafından 08/10/2002 tarihinde Onanarak kesinleştiği,

Sanık M.. Ç..'ın 13.10.2002 tarihinde kasten Memura Aktif Mukavemet suçunu işlediği, Dinar Asliye Ceza Mahkemesi'ne kamu davası açılarak bu suçtan yargılandığı, yapılan yargılama sonucunda 01.02.2007 tarih, 2006/401 Esas ve 2007/49 sayılı kararı ile 900 TL Adli Para Cezasına karar verildiği ve bu kararın 27.01.2010 tarihinde kesinleştiği,

Dinar Asliye Ceza Mahkemesince 02.03.2010 tarihli müzekkere ile tecilli kararın aynen infazı konusunda Dinar Sulh Ceza Mahkemesinden gereğinin yapılmasının istendiği,

Dinar Sulh Ceza Mahkemesince dosyanın yeniden ele alınarak, 6831 sayılı Yasadaki değişiklikler de dikkate alınarak duruşma açılıp uyarlama yapıldığı, yapılan uyarlama sonucunda sanığa lehe görülerek 5728 sayılı Kanunla değişik 6831 sayılı Kanunun 110/2. maddesi gereğince 1 yıl Hapis ve 5 gün Adli Para Cezasına, daha sonra TCK 62 ve 52/2 maddesi uygulanarak 6000 ve 80 TL Adli Para Cezalarına karar verildiği bu kararın sanık tarafından temyizi üzerine dosyanın yapılan incelemesinde,

1) Mahkemece dosyanın yeniden ele alınması sırasında, aradan geçen süre içerisinde TCK'nin ve 6831 sayılı Kanunun değişmesi nedeniyle hükmün lehe yasa karşılaştırmasına konu edildiği, bu durumda yeniden yapılan yargılamanın uyarlama yargılaması olarak kabul edilmesi gerektiği, ancak uyarlama yargılamasında suçun unsurlarına etki eden veya takdire ilişkin uygulamayı karşılayan yasa hükümleri karşılaştırılarak sonucuna göre lehe yasa belirlenmesi ile yetinilmesi gerekirken,

Uyarlama yapılmadan önce 5237 sayılı TCK'nin 62. maddesinde belirtilen taktiri indirim ve TCK'nin 52. maddesinde belirtilen Hapis Cezasının paraya çevrilmesi yapılmadığı halde, uyarlama sonrasında önceki hükümdeki uygulama yok sayılarak taktiri indirim ve hapis cezasının paraya çevirmesi ve taksitlendirilmesinin yapılması suretiyle uyarlama yargılamasının dışına çıkılması uyarlama yargılamasında cezada kazanılmış hak da olmayacağının gözetilmemesi,

2) 765 sayılı TCK'nin 95/2. maddesinde belirtildiği üzere, sanık hakkında aynen infaz kararı verilebilmesi için ''hüküm tarihinden itibaren 5 yıllık süre içerisinde önceki verilen ceza türünden bir cezaya veya hapis cezasına mahkum olunması'' yani 5 yıllık süre içerisinde işlenen suçun hapis cezası olması gerektiği dikkate alındığında, sanık hakkında sonradan Dinar Asliye Ceza Mahkemesince verilen cezanın Adli Para Cezası olup, şartları bulunmadığından, aynen infaz yönündeki talebin de reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,