Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2014/7144 K.2014/31186

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında müşteki Zait'e yönelik kamu görevlisine karşı görevinden dolayı kasten yaralama suçunda 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesine göre temel ceza belirlenerek 5237 sayılı TCK'nin 86/3-c maddesine göre artırıma gidilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın alınan ifadesinde sinir hastası olduğunu ve ilaç kullandığını belirttiği ayrıca 17/01/2013 tarihli celsede sanığın kriz geçirerek duruşma salonu dışarısına çıkarıldığı görülmekle, sanığın suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nin 32/1-2. maddeleri uyarınca "işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamayacağı, bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığına" dair Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas kurulundan veya tam teşekküllü ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesinden heyet raporu alındıktan sonra, sanığın hukuki durumunun yeniden tayininde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

2) Sanığın hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, kendi alt soyu üzerindeki 53/1-c maddesinde belirtilen velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri TCK'nin 53/3. maddesi gereğince koşullu salıverilme tarihine kadar kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,