Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2014/8590 K.2014/9297

Silahla kasten yaralama, mala zarar verme ve genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçlarından sanık R.. E..’nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1,3-e, 151/1, 170/1- c, 53 (üç kez) ve 62/1. (üç kez) maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay, 6 ay ve 4 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair Denizli 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/03/2010 tarihli ve 2009/204 esas, 2010/140 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 14.01.2014 tarih ve 2013/1194-3288 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 27.01.2014 tarih ve 2014/23095 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, sanığın olay tarihinde ele geçirilemeyen av tüfeği ile müşteki A.. Ö..’a ait eve ateş etmesi sonucu o sırada evin camından dışarıya bakmakta olan müşteki H.. Ö..’ı etkisi basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladığının anlaşılması karşısında, sanığın işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet verdiği gözetilerek, 5237 sayılı Kanun’un 44. maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren fiilden dolayı mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken; silahla kasten yaralama, mala zarar verme ve korku, kaygı ve panik yaratacak biçimde ateş etme suçlarından ayrı ayrı mahkumiyet hükmü kurulmasında; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü: