Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2014/8603 K.2014/7980

Kasten yaralama suçundan sanık E.. K..’nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.400 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Karşıyaka 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 25/09/2012 tarihli ve 2012/157-854 sayılı kararının Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 27/03/2013 tarihli ve 2013/8071 esas, 2013/12675 karar sayılı ilamıyla kanun yararına bozulmasını müteakip yapılan yargılama sonucunda,

önceki kararda direnilerek adı geçen sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.400 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair aynı Mahkemenin 04/10/2013 tarihli ve 2013/543-751 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 20.01.2014 tarih ve 2013/1523 – 4524 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 30.01.2014 tarih ve 2014/33021 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Sanık hakkında iddianame ile kasten yaralamaya teşebbüs suçundan dava açıldığı halde, sanığa 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden, suçun tamamlanmış olduğundan bahisle yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmediğinden kanun yararına bozma talebi yerinde görülerek Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 27/03/2013 tarihli ve 2013/8071 esas, 2013/12675 sayılı ilamıyla Karşıyaka 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 25/09/2012 tarihli kararının bozulmasına karar verildiği halde mahkemesince 04/10/2013 tarihli yeni karar ile bozma kararına direnilmesine karar verildiği anlaşılmakla,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309/5. maddesi uyarınca kanun yararına bozma üzerine verilen bozma kararlarına karşı direnilemeyeceği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.