Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2014/8616 K.2014/9299

Bıçakla kasten yaralama ve 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet suçlarından suça sürüklenen çocuk A..

K..’ın, 6136 sayılı Kanun’un 15/son, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-e, 31/3. maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 16 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Samsun Çocuk Mahkemesinin 11/05/2009 tarihli ve 2008/580 Esas, 2009/308 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, hükümlünün denetim süresi içerisinde yeniden suç işlediğinden bahisle, 6136 sayılı Kanun’un 15/son, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-e,

31/3 ve 50/1-d. maddeleri gereğince suça sürüklenen çocuğun 2 ay 15 gün ve 8 gün süreyle internet kafelere girişinin yasaklanması seçenek yaptırımına çevrilmesine dair anılan mahkemesinin 28/03/2012 tarihli ve 2011/471 Esas, 2012/306 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, suça sürüklenen çocuğun denetim yükümlülüğüne uymadığı gerekçesi ile 5 ay hapis ve 16 gün hapis cezasının aynen infazına dair Samsun Çocuk Mahkemesinin 13/03/2013 tarihli ve 2012/675 Esas,

2013/264 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 08.01.2014 tarih ve 2013/596–1685 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 15.01.2014 tarih ve 2014/14411 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 10/06/1992 doğumlu sanığın 15/07/2008 olan suç tarihi itibarıyla 18 yaşından küçük olduğu, 5237 sayılı Kanun'un 50/3 maddesine göre “... fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış ... bulunanların mahkum edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir.” ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 106/4 maddesindeki “Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, bu ceza hapse çevrilemez.

Bu takdirde onbirinci fikra hükmü uygulanır.” biçimindeki emredici düzenlemeler ve 5237 sayılı Kanun'un 50/6-7 madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, kısa süreli hapis cezasının infazının mümkün olmadığı, seçenek tedbirin değiştirilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.