Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2014/9023 K.2014/30732

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık hakkında mağdur ...'i olası kast ile yaralama ve ruhsatsız silah taşıma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında TCK'nin 21. maddesi gereğince olası kast hükümleri uygulanmasına rağmen uygulanma imkanı bulunmayan TCK'nin 29. maddesi gereğince haksız tahrik hükümlerinin uygulanması ve TCK'nin 86/2, 86/3-e maddelerine göre belirlenen 9 ay hapis cezasının aynı yasanın 21. maddesine göre 1/3 oranında indirilmesi sırasında hesaplama hatası yapılarak 6 ay hapis cezası yerine eksik cezaya hükmedilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık hakkında ....yaralamadan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın mağdur ...'in bacağından orta (3) dereceli kırığa neden olacak şekilde yaralama eyleminden TCK'nin 87/3. maddesine göre cezasının ¼ oranında artırılmasında isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Sanık müdafiinin 26/01/2012 traihli oturumda sanığın meşru müdafaa halinde bulunduğuna ilişkin savunması da gözetilerek, sanığın aşamalarda değişmeyen savunmaları ile tanık anlatımlarına göre mağdur ...'in olaydan 10-15 dakika önce sanığın işyerinin önüne gelerek öfkeli bir şekilde sanığa bir yere gitmemesini, hesaplaşacaklarını söyledikten sonra bu defa babası Mustafa ve kardeşi Nizamettin'i de alarak sanığın işyerine geldikleri birlikte sanığı tehdit edip üzerine saldırdıkları, sanığın mağdurların bacaklarına doğru 4-5 el silahla ateş ettiği anlaşılmakla sanık hakkında TCK'nin 25. maddesindeki meşru savunma hükümlerinin uygulama yeri olup olmadığının tartışılmaması,