KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2014/9867 E., 2014/31212 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Eylül 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Hüküm
- Sanıkların mahkumiyetine dair
Karar Metni
281 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanık ... hakkında mağdur ...'e karşı kasten yaralama suçundan kamu davası açılmasına rağmen, sanığın bu eylemine ilişkin herhangi bir karar verilmemiş ise de, mahkemece zamanaşımı süresi içinde bu hususta bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.
1) Sanıklar hakkında mağdurlar ..., ..... ve ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık ... ve sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,
2) Sanıklar hakkında mağdur ...'e karşı kasten yaralama ve genel güvenliği tehlikeye sokmak suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
a) Adli tıp uygulamalarına göre yüzdeki sabit izlerin tespiti bakımından sağlıklı bir değerlendirme yapılabilmesi için olay tarihinden itibaren 6 aylık bir sürenin geçmesi gerektiği, ancak mağdur ...'in yüzünde sabit ize neden olan yaralanmaya ilişkin muayenenin bu kurala uyulmadan, olaydan yaklaşık 5 ay sonra yapıldığı ve bu muayene sonucu düzenlenen raporun hükme esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
b) Sanıkların pompalı tüfekle ateş ederek mağdurları yaralamaları nedeniyle TCK'nin 44. maddesi gereğince, eylemlerine uyan en ağır ceza ile bir kez cezalandırılmaları gerektiği gözetilmeden, sanıklar hakkında tek eylem nedeniyle hem kasten yaralama, hem de genel güvenliği kasten tehlikeye sokmak suçundan ceza verilmek suretiyle fazla ceza tayini,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2014/9867, K. 2014/31212, 24 Eylül 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama