Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2015/10338 K.2015/24793

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

1) Sanığın tekerrüre esas sabıkası bulunması nedeniyle TCK’nin 58/3 maddesi gereğince TCK’nin 86/2. maddesinde belirtilen seçenek cezalardan hapis cezasının seçilerek mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar vermek gerekirken sanık hakkında adli para cezasına karar verilmesi,

2) 5237 sayılı TCK'nin 52/2. maddesine göre, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının en az yirmi en fazla yüz Türk lirası karşılığı belirleneceği, sanığın sosyal ve ekonomik durumunun araştırılması sonucu tanzim edilen 23/01/2014 tarihli kolluk tutanağında; evli ve 3 çocuklu olan sanığın serbest çalıştığı ve aylık gelirinin 800 TL. olduğunun tespit edildiği, sanığın kimlik tespiti sırasında ise halen cezaevinde bulunduğu ve fayansçı olduğunu beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkındaki gün para cezasının 5237 sayılı TCK'nin 52/2. maddesi gereğince asgari hadden belirlenmesi gerekirken günlüğünün 30 TL.'den hesaplanması suretiyle fazla ceza tayini,

3) Sanığa sonuç olarak adli para cezası verildiğinden, 5237 sayılı TCK'nin 58, 5275 sayılı Kanunun 106 ve 108. maddeleri uyarınca, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

4) 6352 sayılı Kanunun 100. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 324/4 maddesi ek cümlesinin "Devlete ait yargılama giderlerinin 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilir” hükmüne rağmen, terkin tutarının altındaki yargılama giderinin sanığa yükletilmesine karar verilmesi,