Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2015/10474 K.2015/12510

Kasten basit yaralama suçundan sanık E.. A..’ın, mağdure S.. (E..) Y..'a yönelik kasten basit yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 62/1, 52/2, 52/4. maddeleri uyarınca 2.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hükmedilen cezanın birer ay arayla 10 eşit taksitte tahsiline ilişkin Dikili Asliye Ceza Mahkemesinin 27/12/2013 tarih ve 2010/271 esas, 2013/820 sayılı kararına karşı kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 26.02.2015 tarih ve 2014/223260 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Sanık E.. A..’a isnat edilen mağdure S.. (E..) Y..’a yönelik kasten basit yaralama eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2. maddesi kapsamında kalan takibi şikayete bağlı suçlardan olmasına nazaran, mağdure Suzan’ın Kağızman Asliye Ceza Mahkemesince 28/03/2011 tarihli talimatla alınan ifadesinde, olay nedeniyle sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçtiği gözetilerek, sanık hakkında kasten basit yaralama suçundan açılan kamu davasının TCK’nin 73 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddeleri uyarınca düşürülmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulmasında; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık E.. A..’a isnat edilen mağdur Y.. K..’a yönelik kasten basit yaralama eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2. maddesi kapsamında kalan takibi şikayete bağlı suçlardan olmasına nazaran, mağdur Yakup'un Erzurum 3. Asliye Ceza Mahkemesince 15.04.2011 tarihli talimatla alınan ifadesinde, olay nedeniyle sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçtiği gözetilerek,