Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2015/10862 K.2015/23410

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Mağdur vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

29.11.2011 tarihinde yapılan duruşma günü itibariyle 15 yaşından büyük ve şahsa bağlı hakları kullanmaya ehil mağdurun şikayetçi olmadığını, beyan etmesi karşısında, mağdur vekilinin hükmü temyiz hakkı bulunmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca temyiz isteminin REDDİNE,

2) Sanığın temyiz isteminin reddine dair 03.06.2013 tarihli ek karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında tayin olunan cezanın, karar tarihindeki miktar ve türü itibariyle hükmün, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizinin mümkün olmadığı, bu nedenle temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararda usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından sanığın bu karara yönelik itirazının 1412 sayılı CMUK'un 315/2. maddesi gereğince reddine ve redde ilişkin ek kararın ONANMASINA,

3)Sanık hakkında evi terk eden çocuğu ailesini veya yetkili makamları durumdan haberdar etmeksizin yanında tutmak suçundan verilen mahkumiyet kararının incelenmesinde;