Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2015/11132 K.2015/29770

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Yaralama suçu yönünden verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Sanığın yaşı itibariyle karşı koyamayacak oğlu olan mağduru yaraladığı anlaşılmakla, sanığın eyleminin TCK'nun 86/3-a ve 86/3-b maddeleri kapsamında kaldığı anlaşılmakla, sanık hakkında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak verilmesi gerektiği halde yazılı şekilde temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık vasisinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2)Kötü muamele suçu yönünden verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

5237 sayılı TCK.nın 232. maddesinde düzenlenen aile bireylerine kötü muamele suçu, yaralama, hakaret ve tehdit gibi kanunun başka maddelerinde açıkça düzenlenmiş suçlar dışında aile bireylerine karşı işlenen çıplak gezdirme, aç bırakma, sürekli alay etme, korkutma gibi eylemleri kapsamaktadır. İddianamede sanığın kötü muamele suçunu oluşturacak belirtilen eylemlerinden söz edilmediği gibi, dosya içerisindeki beyanlardan da sanığın daha önce mağduru yaralama eylemlerinden bahsedildiği, "çıplak gezdirme, aç bırakma, sürekli alay etme, korkutma" gibi eylemlerden bahsedilmediği anlaşılmakla, tarafların bu konuda ayrıntılı beyanları alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,