Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2015/11365 K.2015/21584

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Mağdur Ersin'e yönelik kasten yaralama suçundan dolayı hakkında kurulan hükme yönelen sanığın temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;

Hükmolunan adli para cezasının 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanununun 26. maddesiyle 5230 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olduğundan sanığın temyiz itirazlarının 5320 sayılı Kanunun 8/1. ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

2) Mağdur Bahtiyar'a yönelik kasten yaralama suçundan dolayı hakkında kurulan hükme yönelen sanığın temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;

Sanığın diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Sanığın olay günü kardeşi olan mağdur Ersin ile kavga etmesi, mağdur Bahtiyar' ın yaşanan kavgayı ayırmak isterken yaralanmış olması, sanık ile mağdur Bahtiyar arasında yaralama eylemine neden olabilecek eskiye dayalı herhangi bir husumetin bulunmaması ve bu hususların mahkemece alınan beyanlarında taraflarca doğrulanması karşısında sanık hakkında hükmolunan cezada 5237 sayılı TCK'nin 21/2. maddesince olası kastın uygulanıp uygulamayacağının karar yerinde tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) İddianamenin sevk maddelerinde istenmemiş olmasına karşın 5237 sayılı TCK'nin 87/1-d maddesinden cezalandırılmasına karar verilen sanığa 5271 sayılı CMK'nin 226/2. maddesince ek savunma hakkı tanınması gerektiğinin gözetilmemesi,

c) 5237 sayılı TCK' nın 53/1-c maddesindeki hak yoksunluğunun TCK'nin 53/3. maddesi uyarınca sanığın kendi alt soyu dışındaki kişiler bakımından infaz tarihine kadar geçerli olacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,