Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2015/11535 K.2015/27932

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklar .... ve...'ın temyiz istemlerinin haklarında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik olduğu; sanıkların İkram'a karşı konut dokunulmazlığını ihlal, ...'i yaralama suçlarından, 5271 sayılı CMK'nin 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlar aynı kanunun 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olup temyizi mümkün bulunmadığından, 5271 sayılı CMK'nin 264. maddesi uyarınca sanık ... müdafii ile sanıklar ....'in dilekçelerinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile merciince gerekli kararın verildiği gözetilerek yapılan incelemede;

1) Sanıklar... ve ... hakkında Yakup ve Hatem'i yaralama, İkram'a yönelik mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklar hakkında ... ve ...'u yaralama suçu nedeniyle TCK'nin 86/1 maddesi uyarınca belirlenen 1 yıl 2 ay hapis cezasının TCK'nin 86/3-e maddesi uyarınca 1/2 oranında artırılması sırasında hapis cezasının 1 yıl 9 ay yerine 2 yıl 4 ay olarak, TCK'nin 87/1-d maddesi uyarınca 1 kat arttırılması sırasında 4 yıl 8 ay hapis cezası yerine 2 yıl 18 ay hapis cezası bulunması, sonuç cezaya etkili olmadığından;

TCK'nin 87/1-d-son ve 29. maddeleri gereği bulunan 3 yıl 9 ay hapis cezasının, TCK'nin 62. maddesi ile 1/6 oranında indirildiği sırasında sonuç cezanın 3 yıl 1 ay 15 gün yerine 2 yıl 1 ay hapis cezası olarak tayini suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından,

Yaralama suçunda, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkum olan sanık hakkında TCK'nin 53/1 maddesi gereğince hak mahrumiyetlerine hükmedilmemesi infazda dikkate alınabileceğinden bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıkların temyiz itirazının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında... ve ...'i yaralama, İkram'a yönelik mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nin 182. maddesi açık hükmüne rağmen 18 yaşını bitirmemiş olan sanık hakkında, tüm oturumların kapalı yerine açık yapılması telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine.Ancak;

a) TCK'nin 31/2 ve 5395 Sayılı yasanın 35/1-3 maddeleri karşısında; 01/04/2015 doğumlu olup, suç tarihinde 15 yaşını bitirmemiş olan çocuk sanığın suç tarihi itibariyle işlediği yaralama ve mala zarar verme suçlarının hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediği hususunda sosyal inceleme yaptırılması ve yaptırılamaması halinde gerekçesinin kararda gösterilmesi gerektiği gözetilmeden, suç tarihi ve suçların belirtilmediği, psikiyatrı uzmanınca düzenlenen 09/03/2010 tarihli yetersiz rapora dayanılarak eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Kabule görede;

b) Sanık hakkında ... ve ...'u yaralama suçu nedeniyle TCK'nin 86/1 maddesi uyarınca belirlenen 1 yıl 2 ay hapis cezasının TCK'nin 86/3-e maddesi uyarınca 1/2 oranında artırılması sırasında hapis cezasının 1 yıl 9 ay yerine 2 yıl 4 ay olarak ve TCK'nin 87/1-d maddesi uyarınca 1 kat arttırılması sırasında 4 yıl 8 ay hapis cezası yerine 2 yıl 18 ay hapis cezası bulunması,

c) İlk haksız hareketin kimden kaynaklandığının belirlenemediği olayda, tartışma ve karşılıklı yaralama meydana geldiğine dair iddia ve kabul ile dosya kapsamına göre, sanık lehine TCK'nin 29. maddesi gereğince haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

d) Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan ve daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş bulunan sanık hakkında hükmolunan 1 yıldan az hapis cezasının TCK’nin 50/3 maddesine göre seçenek yaptırıma çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

e) Yaralama suçundan verilen hapis cezaları ertelenen sanık hakkında, ertelenen ceza için belirlenen denetim süresinin, hükmolunan ceza miktarından az olamayacağının gözetilmemesi ile TCK’nin 51/3 maddesine aykırı davranılması,