Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2015/11632 K.2015/14345

Basit yaralama suçundan sanık L.. D..’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 62 ve 52/2-4. maddeleri gereğince 3.000 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Çaycuma 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 18/09/2014 tarihli ve 2014/333 esas, 2014/40 sayılı kararına vaki itirazın reddine ilişkin Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 14/11/2014 tarihli ve 2014/1065 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 25.02.2015 tarih ve 2015/4831 – 14604 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 10.03.2015 tarih ve 2015/78395 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede. Mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği hallerde dahi, Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 08/05/2013 tarihli ve 2013-7185 esas, 2013/18774 sayılı kararı ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.01.2013 tarih ve 2013/15 sayılı kararları ile,

benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 12/09/2013 tarihli ve 2012/28099 esas, 2013/22065 sayılı ilamında da belirtildiği üzere, itiraz merciinin hem maddi olay hem de hukuki yönden inceleme yapabileceği, sanığın mahkumiyetine hükmedildiği hallerde Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca Asliye Ceza mahkemelerinde görülen davalar yönünden katılan lehine vekalet ücreti olarak 2014 yılı için 1.500 Türk Lirası takdir edilmesi gerektiği gözetilmeksizin itirazın bu yönden kabulü yerine, merciin sınırlı denetim yapma yetkisi bulunduğundan bahisle itirazın reddine dair karar tesisinde;

isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.