Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2015/11637 K.2015/14339

Kasten yaralama suçundan sanık S.. G..’nun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 31/3, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.600,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 23. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

suça sürüklenen çocuğun 3 yıl süreyle denetim süresine tabi tutulmasına dair Kartal 1. Çocuk Mahkemesinin 28/05/2008 tarihli ve 2007/75 esas, 2008/372 sayılı kararını müteakip, sanığın aynı eylemi sebebiyle bu kez anılan Kanun'un 86/2, 31/3, 52. maddeleri gereğince 200,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin aynı Mahkemenin 10/11/2008 tarihli ve 2008/150 esas,

2008/644 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 26.03.2015 tarih ve 2014/6787 – 21349 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 03.04.2015 tarih ve 2015/110205 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, sanığın 04/09/2006 tarihinde marketten alışveriş yaptıktan sonra ayrılan müştekiye yumruk vurmak suretiyle gerçekleştirdiği kasten yaralama eyleminden dolayı, Kartal 1. Çocuk Mahkemesinin 28/05/2008 tarihli ve 2007/75 esas, 2008/372 sayılı kararı ile hüküm verilmiş olunması karşısında, aynı sebeple açılan diğer davanın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/7. maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü: