Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2015/11651 K.2015/33095

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Katılanın soruşturma aşamasındaki kolluk ve Cumhuriyet savcılığı beyanlarında kendisine vuran kişiler olarak Mehmet ve Turgut'u bildirmesi, yargılama aşamasında ise çelişkili beyanlarda bulunması, sanık Ümit'in aşamalarda suçlamayı kabul etmemesi karşısında; sanık Ümit'in iştirak iradesi ile katılanı yaraladığı hususunda her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığı anlaşılmakla; sanık Ümit'in beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2) Katılan ile sanık Turgut'un olay öncesindeki telefon görüşmelerinde karşılıklı olarak birbirlerine hakaret ettikleri, sanık Turgut'un bu görüşme üzerine oğlu Mehmet'i de yanına alarak katılanın işyerine gittiği ve önce katılan ile Turgut'un kavga etmeye başladıkları, sanık Mehmet'in de kavgaya karışarak katılanı bıçakla yaraladığı olayda; dosya kapsamına göre, ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiğinin belirlenememesi nedeniyle koşulları oluştuğu halde sanıklar hakkında TCK'nin 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde sanık Turgut ile katılan arasındaki telefon görüşmesi üzerinden zaman geçtiği şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile haksız tahrik hükmünün uygulanmamasına karar verilmesi,