Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2015/11865 K.2015/25742

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Katılan sanık M.. I..'nın, mağdur sanıklar İ.. I.. ve A.. I..'ya yönelik kasten yaralama suçlarından verilen hükümler ile mağdur sanıkları İ.. I.. ve A.. I..'nın, katılan sanık M. I.ya yönelik kasten yaralama eylemlerinden kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik katılan sanık M.. I.. müdafinin temyiz itirazlarına binaen yapılan incelemede:

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların, 5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğu anlaşılmakla, temyizen incelenmeyen hükümlerin, mahalli mahkemesine gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığı'na TEVDİİNE,

2) Mağdur sanık İ.. I..'nın, katılan İ.. I..'ya yönelik kasten yaralama eyleminden kurulan beraat hükmüne yönelik katılan İ.. I.. vekilinin temyiz talebine binaen yapılan incelemede:

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

3)Mağdur sanık A.. I..'nın, katılan sanık M.. I..'ya yönelik kemik kırılmasına sebep olacak şekilde kasten yaralama eyleminden kurulan beraat hükmüne yönelik, katılan sanık M.. I.. vekilinin temyiz talebine binaen yapılan incelemede:

İddianamede, mağdur sanık A.. I.. hakkında, katılan sanık M.. I..'ya yönelik kemik kırılmasına sebep olacak şekilde kasten yaralama eyleminden dava açıldığı, yapılan yargılama sonunda katılan sanık M.. I..'daki kemik kırığına ilişkin yaralanmanın, diğer sanık İ.. I..'nın eyleminden kaynaklandığı, mağdur sanık A.. I..'nın katılan sanık M.. I..'ya yönelik eyleminin sadece TCK'nin 86/2, 3-e maddesi kapsamında kaldığının kabul edilip, mağdur sanık A..

I..'nın TCK'nin 86/2,3-e maddeleri uyarınca cezalandırılmasına ve verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği görülmekle, bu karar ile yetinilmesi gerekirken katılan sanık M.. I..'daki kemik kırığından mağdur sanık A.O. I.nın sorumlu olmadığını belirtmek için ayrıca sanık hakkında beraat kararı verilmesi suretiyle CMK'nin 223/1. maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık M.. I.. vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA,

4) Mağdur sanık A.. I..'nın, katılan İ.. I..'ya yönelik kasten yaralama eyleminden kurulan hükme yönelik katılan İ.. I.. vekilinin temyiz talebine binaen yapılan incelemede:

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) TCK'nin 86/1, 3-e, 87/1-c-son maddelerine tekabül eden sanığın eyleminde temel cezanın 5 yıldan az olamayacağının gözetilmemesi,

b) Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22/10/2002 tarihli E.2002/4-238, K.2002/367 sayılı kararında da belirtildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden geldiğinin belirlenemediği durumlarda sanık lehine TCK'nin 29. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerekirken, aksi düşünceyle sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına dair karar verilmesi,

c) Sanığın, kendi alt soyu dışında kalanlar yönünden, TCK'nin 53/1-c maddesindeki haklarından hapis cezasının infazının tamamlanmasına, kendi alt soyundaki kişiler yönünden koşullu salıverilmeye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan İ.. I.. vekilinin ve sanık A.O. I. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan,