Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2015/12503 K.2015/33191

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Suça sürüklenen çocuk hakkında 6136 sayılı yasaya muhalefet suçundan kurulan hükme yönelen müdafiinin temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;

Hükmolunan adli para cezasının 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanununun 26. maddesiyle 5230 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olduğundan suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazlarının 5320 sayılı Kanun’un 8/1. ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

2) Suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelen müdafiinin temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Suçun işleniş biçimi, mağdurda meydana gelen yaralanmaların niteliği, mağdurun şikayetçi olmaması ve tüm dosya kapsamı karşısında suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesince temel cezaya hükmedilirken makul oranda alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde üst hadden ceza tayini,

b) Suça sürüklenen çocuğun sorgusunda olay günü motosikleti isteme meselesinden kaynaklı tartışma yaşandığını akabinde mağdur ile mağdurun yanında bulunan Yunus isimli kişilerin kendisine saldırdığını beyan etmesi ve suça sürüklenen çocuk hakkında tanzim olunan 02.02.2014 tarihli raporda bulgunun mevcut olması karşısında Yunus isimli tanık mahkemece çağrılarak olaya ilişkin olarak beyanı alındıktan sonra Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-2..-3.. sayılı kararı uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29/1. maddesinin uygulanıp uygulanamayacağının karar yerinde tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,