Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2015/13100 K.2015/27982

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

15.11.2011 tarihli celsede, şikayetçi olduğunu bildiren müşteki Mikail'e mahkemece 5271 sayılı CMK'nin 238/2. maddesi uyarınca davaya katılmak isteyip istemediği sorulmadığından müştekinin sanık hakkındaki hükümlere yönelik temyiz istemi katılma talebi olarak değerlendirilmekle; müşteki Mikail'in 5271 sayılı CMK'nin 237/2. maddesi uyarınca kamu davasına katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

1) Sanık... hakkında, mağdur ...'ı basit kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında tayin olunan cezanın, karar tarihindeki miktar ve türü itibariyle hükmün, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2) Sanık... hakkında, katılan...'e yönelik hakaret suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair hüküm ile tehdit suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılanın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

3) Sanık ... hakkında, katılan...'i kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Sanığın eyleminin, katılanın yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olmasından dolayı artırım yapılırken uygulanan kanun maddesinin yanlış gösterilmesi,

b) Sanığın, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesinde belirtilen hakları kendi altsoyu üzerinde koşullu salıverilme tarihine kadar, kendi altsoyu dışındakiler bakımından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanamayacağına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının (A-3) numaralı bendindeki "TCK nun 87/1-c maddesi" ibaresinin karar metninden çıkarılarak yerine "5237 sayılı TCK'nin 87/1-d maddesi" ibaresinin eklenmesi suretiyle,