Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2015/13234 K.2016/6014

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

a) Tanık anlatımları, mağdurlar beyanı, sanıklar savunması ve olayın özelliklerine göre, koğuş sorumlusu olan sanıkların mağdurlara yönelik baskı, şiddet ve yıldırma içeren davranışta bulunarak mağdurlara cezaevi kantininden ihtiyaç malzemesi aldırmak suretiyle menfaat temin etmek amacıyla yağma suçunu işledikleri gözetilmeden, sanıkların yağma suçu yerine isabetsiz gerekçeyle basit yaralama suçundan mahkumiyetlerine karar verilmesi,

b) Kabule göre de; mağdurlara yönelik farklı tarihlerde gerçekleşen her bir yaralama eyleminin ayrı bir suç olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 43.maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,