Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2015/13305 K.2016/9819

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1)Mahkemenin de kabul ettiği üzere sanığın babası olan mağduru hayati tehlike geçirecek ve orta (3) derecede kemik kırığı olacak şekilde yaraladığı anlaşılmakla, sanığın eyleminin TCK'nun 87/1-d ve 87/3 maddeleri kapsamında kaldığı anlaşılmakla, sanık hakkında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak verilmesi gerektiği halde yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2)Mağdurun yaralanması sonucu hayati tehlike ile birlikte kemikte kırık meydana gelmiş olup, bu şekilde 5237 sayılı TCK'nın 87/1-d ve 87/3. maddesinde ayrı ayrı yaptırımlara bağlanan iki ayrı sonuç meydana gelmiştir. Bu durumda sanık hakkında sadece en ağır cezayı gerektiren sonuçtan dolayı cezalandırılması gerektiği ayrıca 5237 sayılı TCK'nın 87/3. maddesinden TCK. 87/1-2. maddesine atıfta bulunulmadığı da gözetilerek, sanık hakkında TCK'nın 86/1, 87/1-d-son maddelerinin uygulanması ile yetinilmesi gerekirken ayrıca TCK'nun 87/3 maddesinin de tatbiki suretiyle fazla ceza tayini,

3)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas - 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,