Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2015/1341 K.2015/12040

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Vasfa yönelik olduğu anlaşılan temyiz talebi nedeniyle 3000 TL adli para cezasını içeren hüküm temyiz incelemesine tabi olduğundan, temyiz talebinin reddine ilişkin 12.12.2013 tarihli ek karar kaldırılmak suretiyle yapılan temyiz incelemesinde,

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanık hakkında hakkında hükmolunan adli para cezası, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca miktar itibariyle kesinlik sınırı içinde kalmakta ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29.09.2009 tarih ve 2009/5-173 Esas-2009/209 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere, doğru uygulama yapılmış olsa idi, tekerrüre esas mahkumiyet hükmü bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58/3. maddesi uyarınca zorunlu olarak 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesindeki seçimlik cezalardan hapis cezasına hükmolunması gerekeceğinden ve bu hüküm de temyize tabi olacağından tebliğnamedeki temyiz talebinin reddine dair kararın onama düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Tekerrüre esas mahkumiyet hükmü bulunduğu halde sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesindeki seçimlik cezalardan hapis cezası yerine adli para cezası tercih edilmek suretiyle TCK'nin 58/3. maddesine aykırı davranılması,