Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2015/14832 K.2015/30684

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Soruşturma aşamasında sanığın kendisine silahtan sayılan bir cisim ile vurduğundan bahsetmeyen katılanın, yargılama aşamasında talimat mahkemesinde "sanıklar birlikte parke taşı ile vurdular" dedikten sonra, "K..v.. Fatih de iki kez parke taşıyla kafama vurdu" şeklinde beyanda bulunması karşısında, katılandan sanığın kendisine ne ile vurduğu hususu sorularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

2) Sanığın soruşturma aşamasında kulağından düşen sigarayı almak için yere eğildiğinde katılanın taş ile kafasına vurmaya çalıştığını belirtmesi, katılanın sanığa yumruk ile vurduğunu kabul etmesi, sanığın da aynı olayda yaralanması ve mahkemenin de katılan ve sanığın birbirlerine yumrukla vurduklarını kabul etmesi karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun tartışılmaması,

3) Suç tarihi itibariyle adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunmayan sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,

4) 5237 sayılı TCK’nin 53/3. maddesine göre TCK’nin 53/1-c maddesinde yer alan velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun sadece kendi altsoyu üzerinde şartla tahliye tarihine kadar uygulanabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde tüm kişiler için velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun şartla tahliye tarihine kadar uygulanabileceğine karar verilmesi,

Kabule göre de;

5) Hükmün gerekçesinde sanık ile katılanın birbirlerine yumruk ile vurdukları kabul edildiği halde, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanması,

-2-