Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2015/14901 K.2015/30396

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında, tehdit suçundan 5237 sayılı TCK'nin 106/1-1.cümle, 62, 50/1-a ve 52. maddeleri uyarınca hükmolunan 3.000 TL. adli para cezasına yönelik temyiz itirazı ile ilgili olarak, mahkemece söz konusu kararın kesin nitelikte olduğu gerekçesiyle 06.02.2015 tarihli ek karar ile temyiz talebinin reddine karar verildiği, red kararının sanığa tebliğ edilmesine rağmen sanığın temyiz isteminin reddine dair 06.02.2015 tarihli ek karara yönelik bir temyiz isteminde bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamede tehdit suçu yönünden bildirilen düşünceye iştirak edilmemiş ve temyiz incelemesi sanık hakkında müşteki Leyla'yı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Müşteki Leyla hakkında, Samsun Ağız ve Diş Sağlığı Hastanesi tarafından düzenlenen 28.11.2014 tarihli raporda, müştekide sağ üst 1 numaralı dişinde dentin kırığı olduğu belirtilerek yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğu bildirilmiş ise de, adli tıp kriterlerine göre diş kırığına neden olan yaralanmaların kişi üzerindeki etkisi basit bir tıbbi müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olmadığından söz konusu raporun hükme esas alınamayacağı, bu nedenle müştekinin yaralanmasının kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde olup olmadığı hususunda Adli Tıp Kurumundan rapor aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Kabule göre de, diş kırıklarının adli tıp uygulamalarında kemik kırığı sayılmadığı gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/2 ve 86/3-a maddeleri uyarınca belirlenen cezada, 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesi uyarınca

ek savunma hakkı da verilmeden 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesi uyarınca artırım yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,