Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2015/15216 K.2015/35868

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak

1) Mahkemece hükme esas alınan, Gaziosmanpaşa Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi'nce düzenlenen 20/03/2013 tarih ve 255 sayılı raporda; "kişinin yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı, yaşamını tehlikeye sokan bir durum oluşturmadığı, kişide mevcut kırığın yaşam fonksiyonlarını ağır (4) derecede etkileyecek nitelikte olduğu" belirtildikten sonra, "duyularından veya organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflamasına veya yitirilmesine neden olup olmadığı,

yine yüzde sabit ize veya yüzünün şekil değişikliğine neden olup olmadığı açısından muayene edilerek değerlendirilmesinin uygun olacağı" belirtildiği, mağdurun yüzünde sabit iz olmadığı yönünde plastik cerrahi uzmanından kesin rapor alınmış ise de, Gaziosmanpaşa Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi'nin 20/03/2013 tarihli raporunda istenilen, yaralanmasının duyularından veya organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflamasına veya yitirilmesine neden olup olmadığı açısından mağdurun muayene edilerek kesin raporu aldırılmaksızın, sanık hakkında eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

2) Adli tıp kriterleri açısından kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1) ile ağır (6) derece şeklinde sınıflandırılması ve 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisine göre cezanın en fazla 1/2 oranında artırılması öngörülmüş olması karşısında, mağdurun adli raporunda vücudundaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin ağır (4) derece olduğunun belirtilmesine rağmen, TCK'nin 3. maddesine göre orantılılık ilkesine aykırı olarak 1/2 oranında artırım yapılması suretiyle sanığa fazla ceza verilmesi,

3) Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken, 5275 sayılı Kanunun 108/2 ve 5237 sayılı TCK'nin 58/7. maddeleri dikkate alınarak, tekerrüre esas mahkûmiyetlerden en ağır cezayı içeren Tokat 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 19/01/2009 tarihinde kesinleşmiş, 19/07/2007 tarih ve 2006/550 Esas 2007/378 Karar sayılı 5237 sayılı TCK'nin 142/1-b, 143, 62 maddeleri gereğince hükmolunan 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, Tokat 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 04/04/2011 tarihinde kesinleşmiş, 06/06/2008 tarih ve 2007/487 Esas ve 2008/289 Karar sayılı 5237 sayılı TCK'nin 106/2-a maddesi gereğince hükmolunan 2 yıl hapis cezasının tekerrüre esas alınması,

4) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas - 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

5) 6352 sayılı Kanunun 100. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 324/4 maddesi ek cümlesinin "Devlete ait yargılama giderlerinin 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilir” hükmüne rağmen, terkin tutarının altındaki yargılama giderinin sanığa yükletilmesine karar verilmesi,