Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2015/15610 K.2015/28939

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Dosya kapsamına göre sanığın, mağdurun kardeşi ile evli olup, eşinden boşanması nedeniyle tarafların aralarında husumet bulunduğu, mağdurun, soruşturma aşamasında tanık olarak dinlenilen Yaşarla birlikte araba ile gezerken, çay ocağında oturan sanığı görmesi üzerine arabadan inerek sanığın yanına gidip, kendisi ile konuşmak istediğini beyan ettiği, tanık Yaşar'ın da mağdur Ümit'in arabadan inerek çay ocağında bulunan sanığın yanına giderek “sen bana küfür ediyormuşsun, senin derdin ne” dediğine dair beyanları karşısında, sanığın üzerine atılı ve sabit olan kasten yaralama suçunu haksız tahrik altında işleyip işlemediği irdelenip sanığın hukuki durumunun tespit ve tayin edilerek, sonucuna göre ceza verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

2) 5237 sayılı TCK'nin 6/1-f maddesi uyarınca silahtan sayılan bıçakla mağduru yaralayan sanık hakkında, iddianamede sevk maddesi olarak yer almayan TCK'nin 86/1 maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeksizin karar verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesine muhalefet edilmesi,

3) 6352 sayılı Kanunun 100. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 324/4 maddesi ek cümlesinin "Devlete ait yargılama giderlerinin 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilir” hükmüne rağmen, terkin tutarının altındaki yargılama giderinin sanığa yükletilmesine karar verilmesi,