KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2015/1701 E., 2015/22904 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Haziran 2015
- Tebliğname No
- 3 - 2013/224971
- Mahkemesi
- Menemen(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 30/04/2013
- Numarası
- 2013/98 (E) ve 2013/526 (K
Karar Metni
318 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1)Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Menemen 1.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 24/03/2011 tarih ve 2010/227 esas, 2011/184 karar sayılı ilamıyla 5237 sayılı TCK'nin 142/1-f ve 62. maddeleri gereğince elektrik hırsızlığı suçundan verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin ilamda ayrıca mühür bozma suçundan 5237 sayılı TCK'nin 203/1,62 maddesi gereğince 5 ay hapis cezasına mahkumiyet hükmünün bulunduğu yine sanığın adli sicil kaydında Menemen 1.Asliye Ceza mahkemesinin 15/12/2011 tarih ve 2011/446 Esas 2011/736 Karar sayılı ilamıyla TCK'nin 142/1-a ,62. maddeleri gereğince su hırsızlığı suçundan verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin ilamlarının
bulunduğunun anlaşılması karşısında, 05.07.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun Geçici 2/2. maddesi ile "Abonelik esasına göre yararlanılabilen elektrik enerjisinin, suyun ve doğal gazın sahibinin rızası olmaksızın ve tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde tüketilmesi dolayısıyla bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla hakkında hırsızlık suçundan dolayı kovuşturma yapılan veya kesinleşmiş olup olmadığına bakılmaksızın hakkında hüküm verilen kişinin, bu Kanun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren altı ay içinde, zararı tamamen tazmin etmesi halinde, hakkında cezaya hükmolunmaz,
verilen ceza tüm sonuçlarıyla ortadan kalkar." hükmünün getirilmesi karşısında, zararın tamamen tazmin edilip edilmediği hususunun mahkemesinden sorularak sonucuna göre bu ilamların tekerrüre esas alınıp alınamayacağının yeniden değerlendirilmesi lüzumu,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2015/1701, K. 2015/22904, 30 Haziran 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama